Logo

De kerstrevolutie (meditatie)

De ‘Kerstmaand’ heeft voor de gemiddelde Nederlander niets te maken met omwentelingen. Dit is immers als vanouds de maand van gezellig bij elkaar zijn, toeleven naar een feest met lichtversieringen en inkopen doen.
Het is bijzonder dat het feest van de geboorte van de Redder van de wereld met wie het christendom begonnen is, ook voor de meest geseculariseerde Westerling, zo’n vrolijke en prominente plek in het jaar heeft behouden. Ze weten niet zo goed meer waarvan ze eigenlijk gered moeten worden – maar deze Jezus heeft wel iets gebracht dat gevierd moet worden. Zo is het vaak een feest zonder het verhaal van het Kerstkind voor wie we knielen – maar de vreugde over Hem wordt wel doorgegeven.

Dat we met elkaar toeleven naar het samen vieren van Kerst, laat wel zien dat er met de geboorte van Jezus zo iets radicaal nieuws en schokkends is gebeurd, dat de vloedgolven van ongeloof, onkerkelijkheid en wegzakkend geloof dit feest niet  uitgewist krijgen. Zelfs in de meest geseculariseerde versie vertelt het nog iets over vrede en vreugde die gevierd moeten worden.

De commercie heeft hier slim op ingespeeld. Het blijft verbazingwekkend om in Hong Kong of Peking door de straten te lopen onder de klanken van “Nu zijt wellekome’ en ‘Komt allen tezamen..’ Op een of andere manier zie ik de Heer vanuit de hemel ons een knipoog geven: Hij gaat zijn ongekende weg en zijn blijde boodschap wordt over de hele wereld bezongen.

Het wachten op de komst van Jezus kenmerkt in de christelijke traditie deze dagen. Maar op allerlei manieren horen voorbereiding en wachten eigenlijk voor iedereen bij deze feestmaand. De bejaarde Zacharias over wie we in Lucas 1 lezen, wist hierover mee te praten. Hij was de eerste voor wie de kerstboodschap te ongeloofwaardig was. Het is ook niet mis als een boodschapper van God tegen je zegt dat de komst van Jezus zo bijzonder is, dat die voorbereid moet worden door een man die volgens menselijke wetten niet meer geboren kan worden: zijn eigen zoon – Johannes!

Die onmogelijke zwangerschap vergt al een groot geloof. Maar als deze oude man hoort over wat er daarna te gebeuren staat – niets minder dan de komst van een nieuwe tijd –  wordt hij zo sprakeloos van ongeloof en verwondering, dat we niets meer uit zijn mond horen. De engel had hem verteld dat de komst van het kerstkind niets minder dan een revolutie met zich mee zou brengen: hij zal een verandering brengen tussen de generaties. Er zal een soort bekering komen van de ouderen naar de jongeren… (zoals oudere vertalingen het terecht vertalen). Hierdoor zullen zij ruimte maken voor elkaar en in harmonie met elkaar leven. Later, als het Pinksteren wordt, wordt daar nog aan toegevoegd dat de Heilige Geest, de Geest van Jezus, jongeren laat dromen en visioenen laat zien over de tijd dat God als koning over de wereld heerst en iedereen Jezus volgt.

Het gaat er bij de komst van de nieuwe koning van het Rijk van God niet om, dat alles bij het oude blijft, of dat wat vroeger gold ook de toekomst nog zal bepalen. Als je Jezus volgt en als je je laat veranderen door zijn woorden en zijn overgave voor jou, zal er iets wezenlijk veranderen. Dat wat onmogelijk genoemd was, wordt dan mogelijk. Het wordt een tijd waarin de generaties met elkaar in vrede samenleven en elkaar hun plek en wijsheid en geestdrift gunnen. Het zal gebeuren omdat jonge en oude mensen overtuigd raken door wat ze bij elkaar zien van de liefde van Christus. Zo brengt de Geest hen bij elkaar. (Lucas 1: 16, 17; Handelingen 2: 17, 18)

Na de opstanding van Jezus is dit inderdaad zichtbaar geworden in gemeenschappen van mensen die Jezus volgden. Het heeft de wereld veranderd. Het nieuws over de komst van Jezus de zoon van God en de omkeer naar de ander is soms behoorlijk ondergesneeuwd. Maar dit evangelie is ook zo sterk, dat het zomaar weer klinkt en ons zelfs uit de luidsprekers van de warenhuizen tegemoet galmt.

Bas Plaisier