Logo

Schuld en vergeving (column Bettelies Westerbeek)

Vanuit de keuken zie ik de postbode voorbij lopen. Scheef van de zware tas sjokt hij langs de deuren. Hij maakt een vermoeide indruk. In zijn tas weinig verjaardagskaarten maar vooral rekeningen, aanmaningen en brieven van incassobureaus. Hij draagt letterlijk de schuld van onze buurt op zijn schouders. De enveloppen die op de mat vallen zullen niet verwachtingsvol worden opengemaakt, vaak verdwijnen ze uit paniek en schaamte ongeopend in een la. Wat je niet ziet dat is er niet. Zorgen zijn er al genoeg.Een groot gedeelte van de mensen in onze buurt kampt met schulden. Deels als gevolg van eigen handelen, maar ook vaak door een systeem wat faalt en geen bescherming biedt aan hen die weinig geld hebben. Als je je rekening niet kunt betalen, dan krijg je een boete en daarna nog een boete. Het houdt mensen gevangen en het put onze buurt uit, we snakken hier naar een leven bevrijd van schuld en een schone lei.

Tussen de aanmaningen ook post van alle loterijen die ons land kent. Als valse messiassen brengen deze brieven hoop in het hart van de ontvanger. ‘Mocht ik winnen, dan kan ik eindelijk weer verder’. Ook welvaartsevangelisten doen het goed in onze wijk: geloof in Jezus en je problemen lossen zich vanzelf op, God wil dat jij rijk bent. Bid om een wonder!

Ons spreken over schuld en vergeving is voorzichtiger. Over Jezus die vrijheid brengt, geloof dat helpt de schaamte van armoede en schuld te doorbreken. Dat er mensen zijn die je kunt vertrouwen. Samen verheffen we onze stem tegen het onrecht van de groeiende schulden. De tas van de postbode zal er niet meteen lichter van worden. Maar steeds als iemand de moed vindt de post niet weg te stoppen in een la maar te openen, is dat wel degelijk een wonder.

Labels:, ,